The relationship between general self-efficacy and lifelong learning tendencies in physical education and sports teachers: The predictive role of general self-efficacy
1 Faculty of Sport Sciences, Selcuk University, Konya, Türkiye
2 Independent Researcher, Türkiye
3 Department of Exercise and Sport Sciences, Malatya Turgut Özal University, Faculty of Health Sciences, Malatya, Türkiye
4 Department of Coaching Education, Faculty of Sport Sciences, Ardahan University, Ardahan, Türkiye
5 Department of Movement and Training Sciences, Faculty of Sport Sciences, Hitit University, Çorum, Türkiye
6 School of Physical Education and Sports Department of Physical Education and Sports, Harran University, Şanlıurfa, Türkiye
Abstract
The aim of this study is to determine the relationship between physical education and sports teachers’ lifelong learning tendencies and general self-efficacy levels and to examine the predictive power of general self-efficacy on lifelong learning tendencies. The sample consisted of 300 physical education and sports teachers selected through convenience sampling. Data were collected using a personal information form, the Lifelong Learning Tendencies Scale, and the General Self-Efficacy Scale. Parametric and non-parametric tests, correlation analyses, and simple linear regression analysis were used to analyze the data. The findings showed that total lifelong learning tendency scores differed significantly according to gender, educational status, age, and professional seniority (p<0.05). However, no significant differences were found in some subdimensions of the Lifelong Learning Tendencies Scale according to these variables. General self-efficacy levels did not differ significantly according to demographic variables (p>0.05). A positive and significant relationship was found between lifelong learning tendencies and general self-efficacy (r=0.259, p<0.01). Simple linear regression analysis indicated that general self-efficacy significantly predicted lifelong learning tendencies and explained 6.7% of the total variance (R²=0.067). In conclusion, general self-efficacy was found to significantly predict the lifelong learning tendencies of physical education and sports teachers; however, its explanatory power was limited, as it accounted for only 6.7% of the variance in lifelong learning tendencies.
Keywords
Physical education,physical education teaching,teacher competencies,professional learning,teacher development
How to Cite
Tek, T., Selcuk, L., Aydin, Y., Guney, G., Camici, F., & Kulak, A. (2026). The relationship between general self-efficacy and lifelong learning tendencies in physical education and sports teachers: The predictive role of general self-efficacy. International Journal of Eurasia Social Sciences, 17(65), 1167–1181. https://doi.org/10.70736/ijoess.2496
📄Akkoyunlu, B. (2008). Bilgi okuryazarlığı ve yaşam boyu öğrenme. 8th International Educational Technology Conference (IETC2008), 6–9 Mayıs 2008, Anadolu Üniversitesi, Eskişehir.
📄Arcagök, S., & Şahin, Ç. (2014). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme yeterlikleri düzeyinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(16), 394–417. https://izlik.org/JA36LF64PJ
📄Aslim, S. T., & Kocabatmaz, H. (2019). The relationship between teacher candidates’ self-efficacy levels and lifelong learning tendencies. Uluslararası Eğitim Programları ve Öğretim Çalışmaları Dergisi, 9(1), 179–202. [Crossref]
📄Avalos, B. (2011). Teacher professional development in Teaching and Teacher Education over ten years. Teaching and Teacher Education, 27(1), 10–20. [Crossref]
📄Bandura, A. (1997). Self-efficacy: The exercise of control. Freeman.
📄Bıkmaz, F. H. (2004). Sınıf öğretmenlerinin fen öğretiminde öz yeterlilik inancı ölçeğinin geçerlik ve güvenirlik çalışması. Milli Eğitim Dergisi, 31(161), 172–180.
📄Çetinkaya, B., Gülaçtı, F., Çiftçi, Z., & Kağan, M. (2019). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin ve mesleki doyumlarının çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Trakya Eğitim Dergisi, 9(4), 797–813. [Crossref]
📄Coşkun, Y. D. (2009). Üniversite öğrencilerinin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin bazı değişkenler açısından incelenmesi (Doktora tezi). Hacettepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
📄De Jesus, S. N., & Conboy, J. (2001). A stress management course to prevent teacher distress. The International Journal of Educational Management, 15, 131–137. [Crossref]
📄Doğruöz, İ. (2008). Planning of time management on goal setting: An application for managers in different sectors (Yüksek lisans tezi). Marmara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü.
📄Ekici, G. (2008). Sınıf yönetimi dersinin öğretmen adaylarının öğretmen öz-yeterlik algı düzeyine etkisi. Hacettepe Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 35, 98–110. https://izlik.org/JA88FE56YY
📄Erdamar, G., Demirkan, Ö., Saraçoğlu, G., & Alpan, G. (2017). Lise öğretmenlerinin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve eğitsel internet kullanma öz-yeterlik inançları. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(2), 636–657. [Crossref]
📄Erdoğdu, M. (2018). Lise öğrencilerinin okula bağlılık ile genel öz-yeterlilik düzeyleri arasındaki ilişki. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(32), 205–227. https://izlik.org/JA46DT94CT
📄Gencel, İ. E. (2013). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenme yeterliklerine yönelik algıları. Eğitim ve Bilim, 38(170), 237–252. [Crossref]
📄George, D., & Mallery, P. (2010). SPSS for Windows step by step: A simple guide and reference 17.0 update. Pearson.
📄Gökyer, N. (2018). Lise öğretmenlerinin hayat boyu öğrenme eğilimleri. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 11(3), 1791–1801. [Crossref]
📄Gültekin, G. S., & Yazar, F. B. (2021). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin incelenmesi. Pearson Journal, 6(11), 98–106. [Crossref]
📄Hendy, J., Lyons, E., & Breakwell, G. M. (2006). Genetic testing and the relationship between specific and general self-efficacy. British Journal of Health Psychology, 11(2), 221–233. [Crossref]
📄İncik, E. Y. (2020). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve 21. yüzyıl öğreten becerileri arasındaki ilişkinin incelenmesi. Abant İzzet Baysal Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 20(2), 1099–1112. [Crossref]
📄İzci, E., & Koç, S. (2012). Öğretmen adaylarının yaşam boyu öğrenmeye ilişkin görüşlerinin değerlendirilmesi. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 5(9), 101–114. https://izlik.org/JA78XA67WM
📄Karasar, N. (2024). Bilimsel araştırma yöntemi: Kavramlar, ilkeler, teknikler (39. bs.). Nobel Akademik Yayıncılık.
📄Kılıç, H. (2015). İlköğretim branş öğretmenlerinin bireysel yenilikçilik düzeyleri ve yaşam boyu öğrenme eğilimleri: Denizli ili örneği (Yüksek lisans tezi). Pamukkale Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü.
📄Klassen, R. M., & Chiu, M. M. (2010). Effects on teachers’ self-efficacy and job satisfaction: Teacher gender, years of experience, and job stress. Journal of Educational Psychology, 102(3), 741–756. [Crossref]
📄Knapper, C., & Cropley, A. J. (2000). Lifelong learning in higher education. Kogan Page.
📄Kösterelioğlu, İ., Ayra, M., & Çelen, Ü. (2016). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimlerinin çeşitli değişkenler açısından incelenmesi. Hitit Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 9(1), 497–516. https://izlik.org/JA29BZ94WE
📄OECD. (2019). Making physical education dynamic and inclusive for 2030: International curriculum analysis. OECD Publishing. [Crossref]
📄Ozan, C., Celik-Ercoskun, N., & Kincal, R. Y. (2014). The Turkish adaptation of self-regulated learning teacher belief scale. The Anthropologist, 22(2), 405–411.
📄Polat, C., & Odabaş, H. (2008). Bilgi toplumunda yaşam boyu öğrenmenin anahtarı: Bilgi okuryazarlığı. İçinde Küreselleşme, demokratikleşme ve Türkiye Uluslararası Sempozyumu bildiri kitabı (ss. 596–606). Akdeniz Üniversitesi Yayınları.
📄Richter, D., Kunter, M., Klusmann, U., Lüdtke, O., & Baumert, J. (2011). Professional development across the teaching career: Teachers’ uptake of formal and informal learning opportunities. Teaching and Teacher Education, 27(1), 116–126. [Crossref]
📄Şahin, Ü., Sarıtaş, E., & Çatalbaş, G. (2020). Sınıf öğretmeni adaylarının yaşam boyu öğrenme eğilimleri. Pamukkale Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 48, 374–389. [Crossref]
📄Schuller, T., & Watson, D. (2009). Learning through life: Inquiry into the future for lifelong learning. National Institute of Adult Continuing Education (NIACE).
📄Senemoğlu, N. (2005). Gelişim, öğrenme ve öğretim: Kuramdan uygulamaya. Gazi Kitabevi.
📄Sherer, M., Maddux, J. E., Mercandante, B., Prentice-Dunn, S., Jacobs, B., & Rogers, R. W. (1982). The self-efficacy scale: Construction and validation. Psychological Reports, 51(2), 663–671. [Crossref]
📄Temel, K. (2024). Öğretmenlerin yaşam boyu öğrenme eğilimleri ve kurumsal destek algıları üzerine bir araştırma. Trakya Eğitim Dergisi, 14(2), 914–923. [Crossref]
📄Toprak, M., & Erdoğan, A. (2012). Yaşam boyu öğrenme: Kavram, politika, araçlar ve uygulama. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(2), 69–91. https://izlik.org/JA25HX44BG
📄Yazıcı, K., Ay, E., Uslu, S., & Arık, S. (2021). The relationship between the lifelong learning tendencies and teacher self-efficacy levels of social studies teacher candidates. Discourse and Communication for Sustainable Education, 12(1), 67–84. [Crossref]
📄Yıldırım, F., & İlhan, İ. Ö. (2010). Genel Öz Yeterlilik Ölçeği Türkçe formunun geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikiyatri Dergisi, 21(4), 301–308.
📄Yılmaz, K., & Çokluk-Bökeoğlu, Ö. (2008). İlköğretim okulu öğretmenlerinin yeterlik inançları. Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi, 41(2), 143–167. [Crossref]
,
Lamia Selcuk2