1
Bayburt University, Vocational School of Social Sciences, Bayburt, Turkiye
2
Hacettepe University, Faculty of Economics and Administrative Sciences, Ankara, Turkiye
Abstract
The aim of this study is to investigate the factors that determine voter behavior in Bayburt province; why right-wing political parties are continuously preferred and why left-wing political parties remain in the city with very low vote rates. Right-wing political parties have been successful in all local/general elections held in Bayburt, which has been an independent electoral district since 1989. The main data source of this study is semi-structured interviews conducted with representatives of provincial political party organizations operating in Bayburt, people working in youth and women’s branches, and deputies and mayors elected from the city. In this context, interviews were conducted with representatives of civil society organizations in the city and people who can be classified as opinion leaders and who are thought to know the political structure in the city relatively well, and a total of 36 interviews were conducted. The main argument of this study is that political preferences and party perceptions in Bayburt can be interpreted within the framework of sociological and rational voting approaches. It has been concluded that there is a strong nationalist conservative voter base in Bayburt and that the religious feelings/sensitivities of the voters underlie this, and that this situation ultimately played a role in the very low vote rates of left-wing parties in the province.
Keywords
Voter behavior,political party perception, sociological theory of voting,Bayburt
How to Cite
Bayar, A., & Caglar, A. (2025). Factors affecting voter behavior: A research in the case of Bayburt. International Journal of Eurasia Social Sciences, 16(62), 2076–2105. https://doi.org/10.70736/ijoess.597
📄Akarca, A.T., & Tansel, R. (2006), Economic performance and political outcomes: An analysis of the Turkish Parliamentary and Local Election results between 1950 and 2004. Public Choice, 129(1-2), (pp.77-105). [Crossref]
📄Akgün, B. (2014). Türkiye’de Seçmen Davranışı: Partizan tutumlar, ideoloji ve ekonomik faktörlerin oy vermeye etkisi. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Meslek Yüksekokulu Dergisi, 1(4), (ss.75-92).
📄Apuhan, S. (2020). Sivil toplum kuruluşlarının yerel siyaset ve seçmen davranışları üzerine Etkisi: Bingöl İli örneği. (yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Fırat Üniversitesi.
📄Arat, Ö. (2024). Siyasal katılma düzeyleri üzerine karşılaştırmalı bir araştırma: İzmir-Bayburt örneği (yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Bayburt Üniversitesi.
📄Arksey, H., & Knight, P. (1999). Interviewing for social scientists: An introductory resource with examples. Sage Publications.
📄Aydoğan Ünal, B. (2016). Oy verme davranışı modelleri. Ordu Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, 6(15), 95-119.
📄Aytaç, S. E. (2023). Siyasal katılımın dinamikleri ve Prof. Dr. Ersin Kalaycıoğlu’nun katkıları. İçinde, A. Çarkoğlu, E. Erdoğan & M. Moral. (der.), Türkiye’de siyasetin sınırları siyasal davranış, Kurumlar ve kültür Ersin Kalaycıoğlu’na armağan (ss.81-97). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları.
📄Bağcı, İ. (2023). Türkiye’de bireylerin oy verme davranışlarının mekânsal faktörler açısından değişimi. Anemon Muş Alparslan Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 11(1), 19-33. [Crossref]
📄Baltacı, C., & Eke, E. (2012). Siyasal propaganda araçlarının seçmen davranışı üzerindeki etkisine yönelik seçmen algısı: Isparta örnek olayı. Uluslararası Alanya İşletme Fakültesi Dergisi, 4(1), 115-126.
📄Büyüköztürk, Ş. (2021). Bilimsel Araştırma Yöntemleri. Pegem Akademi.
📄Cibo, H. (2002). Çok Partili Dönemde Zonguldak’ta Seçmen Davranışı. (yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Sakarya Üniversitesi.
📄Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. sage publications.
📄Çukurçayır, M. A. (2006). Siyasal katılma ve yerel demokrasi. Çizgi Kitapevi.
📄Doğan, A., & Göker, G. (2013), Siyasal iletişim araştırmaları, Nobel Yayınları
📄Dowding, K. (2018). Rational choice theory and voting. In, J. Fisher, E. Fieldhouse, M. N. Franklin, R. Gibson, M. Cantijoch, & C. Wlezien (Eds.), The Routledge Handbook of Elections, Voting Behaviour. and Public Opinion. Routledge. (pp. 30-40). [Crossref]
📄Downs, A. (1957). An economic theory of democracy. Harper & Brothers.
📄Drechselova, L. (2022). Türkiye’de Yerel Siyasette Kadınlar Dışlanma Döngüleri. (E. Köse, Çev.). İletişim Yayınları.
📄Dursunoğlu, İ. (2018). Siyasal davranış göç olgusu üzerinden bir karşılaştırma. İmaj Yayınevi.
📄Ekiz, D. (2020). Bilimsel araştırma yöntemleri. Anı Yayıncılık.
📄Emir, D. A., & Adak, M. (2011). Kültürün kale kenti Bayburt. BEKDER Yayınları.
📄Ezikoğlu, Ç. (2022). Siyaset bilimi çalışmalarında vaka analizi ve elit mülakat yöntemi. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi (51), 13-21. [Crossref]
📄Gabriel, O. (2020). Poltitcal behavior. In, The SAGE Handbook of Political Science, (ed.), Dirk Berg-Schlosser, Bertrand Badie & Leonardo Morlino. SAGE Publications. (pp. 639-655).
📄Geray, H. (2006). Toplumsal araştırmalarda nicel ve nitel yöntemlere giriş. Siyasal Kitabevi.
📄Görür, O.T. (2010). Van’da Seçmen Davranışı: 2000-2009. (yayımlanmamış yüksek lisans tezi). Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
📄Guba, E. G., & Lincoln, Y. S. (1981). Effective evaluation: Improving the usefulness of evaluation results through responsive and naturalistic approaches. CA: Jossey-Bass.
📄Güneş, C. (2020). Şırnak’ta Siyaset ve Seçmen Davranışları. Çizgi Kitabevi.
📄Hacıhasanzade, F. (2014). İlçe, belde ve köyleriyle Bayburt. Has Matbacılık.
📄Heywood, A. (2018). Siyaset. (19.Baskı.). (F. Bakırcı, Çev.). BB101 Yayınları.
📄Kalaycıoğlu, E. (1983). Karşılaştırmalı siyasal katılma: Siyasal eylemin kökenleri üzerine bir inceleme. İstanbul Üniversitesi Siyasal Bilimler Fakültesi Yayınları.
📄Kalaycıoğlu, E. (2016). Türkiye’de siyasal katılma ve siyasal kültür. İçinde, M. Kabasakal (der.), Türkiye’de siyasal yaşam dün, bugün, yarın (ss183-220). İstanbul Bilgi Üniversitesi Yayınları
📄Kalaycıoğlu, E., & Sarıbay, A.Y. (2000). İlkokul çocuklarının parti tutmasını belirleyen etkenler. İçinde, E. Kalaycıoğlu & A.Y. Sarıbay (der.), Türkiye’de Politik Değişim ve Modernleşme (ss.413-424). Alfa Yayınları.
📄Kalender, A. (2000). Siyasal iletişim: Seçmenler ve ikna stratejileri. (2. Baskı). Çizgi Kitapevi.
📄Karakoyunlu, S. (1990). Bayburt Tarihi. Kültür Ofset.
📄Kışlalı, A. T. (2021). Siyasal sistemler siyasal çatışma ve uzlaşma. (2.Baskı). Kırmızı Kedi Yayınevi.
📄Kışlalı, A.T. (2018). Siyaset bilimi. Kırmızı Kedi Yayınevi.
📄Kumar, R. (1999). Research methodology: A step by step guide for beginners. Sage Publications.
📄Lipset, S. M. (1986). Siyasal İnsan. (M. Tunçay, Çev.). Teori Yayınları.
📄Lipset, S.M., & Rokkan, S. (1967). Cleavage structures, party systems and voter alignments: An introduction. In S. M. Lipset & S. Rokkan (Eds.), Party systems and voter alignments: Cross-national perspectives (pp. 1-64). Free Press.
📄Mahsud, N. H. K., & Amin, H. (2020). Theoretical approaches to the study of voting behaviour: A Comparative Analysis. Sir Syed Journal of Education & Social Research (SJESR) 3(3), 65-73. [Crossref]
📄Massicard, E. (2023). Mahalleyi Yönetmek Muhtarlar Üzerinden Türkiye’de Devlet-Toplum İlişkileri. (O. Kunal, Çev.). İletişim Yayınları.
📄McAllister, I. (2018). Democratic Theory and Electoral Behavior. In, J. Fisher, E. Fieldhouse, M. N. Franklin, R. Gibson, M. Cantijoch, & C. Wlezien (Eds.), The Routledge Handbook of Elections, Voting Behaviour and Public Opinion. Abingdon: Routledge. (pp. 9-20) [Crossref]
📄Öz, E. (1996). Otoriterizm ve siyaset Türkiye’de tek parti rejimi ve siyasal katılma. Yetkin Yayınları.
📄Patton, M. Q. (2002). Qualitative research & evaluation methods: Integrating theory and practice. Sage Publications.
📄Pişkin, M., & Öner, U. (1999). Görüşme ilkeleri ve teknikleri. Siyasal Yayıncılık.
📄Sezen, S. (1994). Seçim ve Demokrasi. Gündoğan Yayınları.
📄Sharlamanov, K., & Jovanoski, A. (2014). Models of voting. International Refereed Research Journal, V, (1), (pp.16-24).
📄Tansey, O. (2007). Process tracing and elite interviewing: A case for non-probability sampling. PS: Political Science and Politics 40(4), 765-772. [Crossref]
📄Uluç, V.A., Demir, M., Çelik, A., Yöney, E., & Serin, Ş.C. (2023). Seçmen Tercihlerini Belirleyen Dinamikler Doğu ve Güneydoğu Anadolu Bölgeleri. Gazi Kitabevi.
📄Uysal, A., & Topak, O. (2010). Particiler-Türkiye’de Partiler ve Sosyal Ağların İnşası. İletişim Yayınları.
📄Uysal, B. (1984). Siyasal katılma ve katılma davranışına ailenin etkisi. TODAİE Yayınları.
📄Yaşar, A. (2019). 1980 Sonrası Dönemde Kütahya ve Afyonkarahisar’da Seçmen Davranışı: CHP Örneği. (yayımlanmamış doktora tezi). Ege Üniversitesi.
📄Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2021). Sosyal bilimlerde nitel araştırma yöntemleri. Seçkin Yayınevi.
📄Yücekök, A. (1987), Siyasetin toplumsal tabanı (Siyaset sosyolojisi), AÜSBF Yayınları.
,
Ali Caglar
2
