1
Sarıyer Mehmet Sevim Ulusal Imamhatip Secondary School, İstanbul, Turkiye
2
Gazi University, Faculty of Sports Sciences, Ankara, Turkiye
Abstract
The aim of this study is to determine what leisure time means for individuals working as teachers and to examine the relationship between working hours and leisure time with different demographic variables. 206 teachers (153 women and 53 men) working as teachers in schools selected from 7 regions of Türkiye participated in the study. In addition to questions about demographic information such as gender and age, “The Meaning of Leisure Scale” and “Work-Leisure Conflict Scale” were used as data collection tools. In the analysis of the data, percentage frequency values, independent sample t test, one-way analysis of variance ANOVA, LSD Post hoc tests, Pearson correlation test and regression analysis were used. In the current study, the internal reliability coefficients were determined as ,87 for the Meaning of Leisure Time Scale and ,80 for the Work-to-Leisure Conflict Scale. According to the findings, it was determined that the mean of the Meaning of Leisure Scale (4,39±0,46) was at a high level and the mean of the Work-Leisure Conflict Scale (4,75±1,11) was at a medium level. It was found that the levels of teachers' Meaning of Leisure Scale and Work-Leisure Conflict Scale differed significantly according to age, weekly work intensity, regular participation in leisure activities, and spending leisure time efficiently, and the meaning of leisure time explained 29% of work-leisure conflict. It can be stated that leisure time is a meaningful concept for teachers, that they need leisure time and that there is an average level of conflict between leisure time and work time, and accordingly, teachers need more leisure time.
Keywords
Teacher,leisure,meaning,work-to-leisure,conflict
How to Cite
Saygili Sen, B., & Ayyildiz Durhan, T. (2025). The meaning of leisure for teachers and the conflict between work and leisure. Journal of Peakpoint Sport & Recreation Research, 1(1-2), 1–22. https://doi.org/10.70736/jpsrr.518
📄Aksu, H. S., Demirel, D. H., Kaya, A., & Demirel, M. (2021). E-spor faaliyetlerinin rekreasyon ve spor açısından değerlendirilmesi. Akademik Serbest Zaman ve Rekreasyon Araştırmaları (Ed. Kaya, A. & Uslu, S.), Necmettin Erbakan Üniversitesi Yayınları.
📄Altunbay, M. (2020). Türkçe öğretmeni adaylarının serbest zamanlarında yaptıkları etkinliklerin kişisel ve mesleki gelişimlerine etkisi. Turkish Journal of Educational Studies, 7(2), 64-77. [Crossref]
📄Aydın, İ., Erman, Ö., Akbulut, V., & Kılıç, S. (2019). Öğretmen adaylarında boş zaman sıkılma algısı ve psikolojik sağlamlık ilişkisi. Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 21(1), 39–53.
📄Balcı, V., & İlhan, A. (2006). Türkiye’deki üniversite öğrencilerinin rekreatif etkinliklere katılım düzeylerinin belirlenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 4(1), 11–18. [Crossref]
📄Baştürk, S., & Taştepe, M. (2013). Evren ve örneklem. Bilimsel Araştırma Yöntemleri, Ankara: Vize Yayıncılık.
📄Batur, A. (2019). Türkiye’de atıcılık branşı ile ilgilenen sporcuların serbest zaman algısı ve engelleri [Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Batman Üniversitesi].
📄Birinci, M. C., & Güçer, E. (2019). Boş zaman motivasyonu ve davranışsal niyet ilişkisinde boş zaman tatminin aracılık etkisi. Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 7(3), 1626–1639. [Crossref]
📄Cohen, L., Manion, L., & Morrison, K. (2007). Research methods in education. New York: Routledge.
📄Çelikten, M. (2005). Öğretmenlik mesleği ve özellikleri. Erciyes Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 1(19), 207–237.
📄Çoban, A. (2018). Akademik personellerin boş zaman etkinliklerine katılım motivasyonlarının bazı değişkenlere göre incelenmesi. (Tez No: 611828) [Yüksek Lisans Tezi, Kütahya Dumlupınar Üniversitesi].
📄Çoruh, Y. (2013). Üniversite öğrencilerinin rekreasyonel eğilimleri ve rekreasyonel etkinliklere katılımına engel olan faktörler. (Tez No: 339533) [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi].
📄Demirtaş, H., & Özer, N. (2007). Öğretmen adaylarının zaman yönetimi becerileri ile akademik başarısı arasındaki ilişkisi. Eğitimde Politika Analizleri ve Stratejik Araştırmalar Dergisi, 2(1), 34–47.
📄Dinç, H., Poyraz, A., & Aydemir, K. (2019). Üniversite öğrencilerinin boş zaman anlamlarının incelenmesi. Türkiye Spor Bilimleri Dergisi, 3(1), 1–9. [Crossref]
📄Elbaz, A. M., Salem, I., Elsetouhi, A., & Abdelhamied, H. H. (2020). The moderating role of leisure participation in work–leisure conflict for the reduction of burnout in hotels and travel agencies. International Journal of Tourism Research, 22(3), 375–389. [Crossref]
📄Emir, E. (2012). Rekreatif etkinliklere katılımın önündeki engellerin belirlenmesi: Üniversite öğrencileri örneği. (Tez No: 344462) [Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi].
📄Esteve, R., San Martin, J., & Lopez, A.E. (1999). Grasping the meaning of leisure: Developing a self report measurement tool. Leisure Studies, 18(2), 79-91.[Crossref]
📄Eva, B. (2013). The pedagogical questions of leisure time. Hungary–Romania Cross-Border Co-operation Programme.
📄Göral, Ş. (2020). Boş zaman eğitiminin erteleme davranışına etkisi. (Tez No: 618373) [Doktora Tezi, Gazi Üniversitesi].
📄Greenhaus, J. H., & Beutell, N. J. (1985). Sources of conflict between work and family roles. Academy of Management Review, 10(1), 76-88. [Crossref]
📄Gürbüz, B., & Henderson, K. (2013). Exploring the meanings of leisure among Turkish university students. Croatian Journal of Education, 15(4), 927-957.
📄Gürbüz, B., Özdemir, A.S., & Karaküçük, S. (2007). Meaning of leisure time scale: Evaluation of psychometric characteristics on Turkish university students. 4th International Mediterranean Sport Science Congress. Antalya, Türkiye.
📄Kara, F. M., Emir, E., Gürbüz, B., & Öncü, E. (2018). Serbest zamanın anlamı: Yetişkin bireyler örneği. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 16(3), 187–195. [Crossref]
📄Karakullukçu, Ö. F. (2020). Öğretmen adaylarının boş zaman tutumlarının incelenmesi. Spormetre Beden Eğitimi ve Spor Bilimleri Dergisi, 18(1), 264–272. [Crossref]
📄Karaküçük, S. (2014). Rekreasyon: Boş Zamanları Değerlendirme. Ankara: Gazi Kitabevi.
📄Karaküçük, S., & Akgül, B. (2016). Ekorekreasyon. Ankara: Gazi Kitabevi.
📄King, W. R., & He, J. (2005). Understanding the role and methods of meta-analysis in IS research. Communications of the Association for Information Systems, 16(1), 32. [Crossref]
📄Kratochvílová, E. (2004). Pedagogy of leisure. Bratislava: UK.
📄Kurtipek, S., Durhan, T. A., & Güngör, N. B. (2021). The role of perceived organizational support in work–leisure conflict: İş serbest zaman çatışmasında algılanan örgütsel desteğin rolü. Journal of Human Sciences, 18(4), 715–727. [Crossref]
📄Küçüktopuzlu, F., Gözek, K., & Uğurlu A. (2003). Boş zaman rekreasyon ilişkisi ve üniversite öğrencilerinin boş zaman faaliyetlerini değerlendirmeye yönelik bir araştırma. I. Gençlik Boş Zaman ve Doğa Sporları Sempozyumu Bildiriler Kitabı, 33-45, Ankara.
📄Lakot, K. (2015). Beden eğitimi öğretmeni adaylarında serbest zaman algısı ve engelleri. (Tez No: 407715) [Yüksek Lisans Tezi, Karadeniz Teknik Üniversitesi].
📄Lin, Y. S., Huang, W. S., Yang, C. T., & Chiang, M. J. (2014). Work–leisure conflict and its associations with well-being: The roles of social support, leisure participation and job burnout. Tourism Management, 45, 244–252. [Crossref]
📄Liu, S. H., Wong, J. Y., Lai, T. C., & Wang, C. C. (2022). Work-leisure conflict and facilitation: A study based on the JD-R model. International Journal of Human Resources Development and Management, 22(1–2), 19–38. [Crossref]
📄Mansour, S., & Tremblay, D. G. (2016). How the need for “leisure benefit systems” as a “resource passageways” moderates the effect of work-leisure conflict on job burnout and intention to leave: A study in the hotel industry in Quebec. Journal of Hospitality and Tourism Management, 27, 4–11. [Crossref]
📄O’Driscoll, M. P., Ilgen, D. R., & Hildreth, K. (1992). Time devoted to job and off-job activities, interrole conflict, and affective experiences. Journal of applied psychology, 77(3), 272. [Crossref]
📄Öçalan, M., Altay Öcal, Z., & Yörübulut, S. (2013). Kırıkkale il merkezindeki ilköğretim okullarında görev yapan öğretmenlerin boş zamanlarını değerlendirme alışkanlıklarının incelenmesi. Mehmet Akif Ersoy University Journal of Social Sciences Institute, 5(8), 58-68.
📄Önal, G. F. (2018). Kırıkkale Üniversitesinde çalışan kadın personelin boş zaman değerlendirme etkinliklerinin incelenmesi. Kırıkkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 8(2), 481–496.
📄Öz, R., Yazıcı, M., Kayalar, M. T., & Çakmak Yıldızhan, Y. (2019). Öğretmen adaylarının rekreasyonel faaliyetlere katılımlarına engel oluşturabilecek unsurların incelenmesi. Sakarya University Journal of Education, 9(3), 522–536. [Crossref]
📄Özdağ, S., Yeniçeri, M., Fişekçioğlu, İ. B., Akçakoyun, F., & Kürkçü, R. (2009). Devlet memurlarının boş zaman değerlendirme eğilimleri, antropometrik ve fiziksel uygunluk seviyeleri. Selçuk Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, (22), 307-323.
📄Pehlivan, Z. (1998). Ders dışı okul spor etkinlikleri ve yeniden örgütlenmesi. Spor Bilimleri Dergisi, 9(3), 11-31.
📄Sop, S. A. (2014). İş baskısı, iş-serbest zaman çatışması, meslek memnuniyeti ve yaşam doyumu ilişkisi üzerine bir inceleme. Turizm Akademik Dergisi, 1(1), 1-14.
📄Şahin, K. (2014). Lise öğretmenlerinin zaman yönetimi hakkındaki görüşleri. (Tez No: 495520) [Yüksek Lisans Tezi, Kahramanmaraş Sütçü İmam Üniversitesi].
📄Tabachnick, B. G., & Fidell, L. S. (2013). Using multivariate statistics, Boston. Ma: Pearson.
📄Tayfun, A. (2019). Milli Eğitim Bakanlığı kurumlarında ve özel okullarda çalışan öğretmenlerin rekreasyonel etkinliklere katılımına engel olan faktörler. (Tez No: 590928) [Yüksek Lisans Tezi, Trakya Üniversitesi].
📄Tolukan, E. (2010). Özel yetenekle ilgili bölümlerde okuyan üniversite öğrencilerinin rekreasyonel aktivitelere katılımlarına engel olabilecek unsurların belirlenmesi. [Yüksek Lisans Tezi, Niğde Üniversitesi].
📄Topal, N. (2009). Derste zaman yönetimi: İlköğretim 3. sınıf hayat bilgisi dersine yönelik bir inceleme. (Tez No: 253447) [Yüksek Lisans Tezi, Çukurova Üniversitesi].
📄Tsaur, S. H., & Yen, C. H. (2018). Work–leisure conflict and its consequences: Do generational differences matter? Tourism Management, 69, 121–131. [Crossref]
📄Wang, F., & Shi, W. (2022). The effect of work-leisure conflict on front-line employees’ work engagement: A cross-level study from the emotional perspective. Asia Pacific Journal of Management, 39(2), 1–23. [Crossref]
📄Wong, J.-Y. & Lin, J.-H. (2007). The role of job control and job support in adjusting service employee’s work-to-leisure conflict, Tourism Management, 28(3), 726-735. [Crossref]
📄Yeşil, R., & Yılmaz, H. (2021). Öğretmen ve öğretmen adaylarının zaman kullanma stillerinin farklı değişkenler açısından incelenmesi. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, 10(2), 933–949.
📄Yıldırım, A., & Güngör, G. A. (2019). Türkiye imalat sanayinde gelir değişmeleri ve boş zaman tercihleri ilişkisi. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, 26(1), 93-108. [Crossref]