Merkezi Beyşehir olan Eşrefoğulları Beyliği, Anadolu sahasında kurulan Türk beyliklerinden birisidir. Hâkimiyet alanının küçük ve ömrünün kısa olmasından ötürü, bu beylik hakkında dönem kaynaklarında az bilgi mevcuttur. Eşrefoğulları hakkında bilgi içeren kaynakların bir kısmını Farsça kaynaklar teşkil etmektedir. Ne yazık ki bu dilde yazılan kaynaklarda da konuyla ilgili çok az bilgi bulunmaktadır. Târîh-i Güzîde ve Müsâmeretü’l-Ahbâr gibi Farsça kaynakların bir kısmında, Eşrefoğulları hakkında sadece birkaç satırlık sathi ve umumi bir bilgiye yer verilmiştir. Anonim Selçuknâme ve Menâkibü’l-Ârifîn gibi kaynaklarda ise nispeten daha fazla bilgi bulmak mümkündür. Eşrefoğulları hakkında yazılan, bilim camiasında az bilinen ve Fars dilinde yazılmış anonim Humây-nâme adlı bir eser daha bulunmaktadır. Bir aşk hikâyesini anlatan bu manzum eser asıl önemini konusundan ziyade Eşrefoğlu sahasında yazılması ve ilk sayfası üzerinde bulunan el yazısı notlardan almaktadır. Humây-nâme, Beyşehir’deki bir camiye vakfedilmiştir. Bu çalışmada Eşrefoğulları hakkında Farsça kaynaklarda geçen kayıtlar ele alınmıştır.
HESAMİPOUR KHELEJANİ, A. (2016). Farsça Kaynaklarda Eşrefoğulları’na Ait Kayıtlar. Türk İslâm Medeniyeti Akademik Araştırmalar Dergisi, 11(21), 125–144. Geliş tarihi gönderen https://rrpubs.com/index.php/timad/article/view/1810
📄EFLÂKÎ, A., 2001, “Ariflerin Menkıbetleri, II”, Farsçadan çev.: Tahsin Yazıcı, İstanbul 2001.
📄EFLAKİ, Ş. A., “Menâkibü’l-Ârifîn, II”, nşr.; Tahsin Yazıcı, yay: Dünyay-i Kitab, Tahran 1362 hş.
📄FLEMMİNG, B., “Türkler-Anadolu Beylikleri”, Milli Eğitim Bakanlığı İslam Ansiklopedisi (İA), XII/2, İstanbul 1988.
📄GÜNALTAY, Ş., 1991, “İslam Tarihinin Kaynakları”, İstanbul.
📄--------- Humay-Nama, edit: A. J. Arberry, yay: Luzac & Company, Londra 1963.
📄--------- Humây-nâme, yay. haz. : Muhammed Revşen, Tahran 1383 hş.
📄İbn Bîbî, “el-Evâmirü’l-´Alâiyye fi’l-Umûri’l-´Alâiyye(Selçukname), II”, Farsçadan çev. Mürsel Öztürk, Kültür Bakanlığı Yayınları, Ankara1996.
📄İbn-i Bîbî, “Anadolu Selçuk Devleti Tarihi (Muhtasar-i Selc ukna me)”, Farsçadan çev. M. Nuri Gençosman, Haz. F. Nafiz Uzluk, Uzluk Basımevi, Ankara 1941.
📄KOFOĞLU, S., 1995, “Eşrefoğulları”, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm. Ansiklopedisi (DİA), II, İstanbul.
📄KONYALI, İ. H., 1991, “Abideleri ve Kitabeleriyle Beyşehir Tarihi”, Erzurum.
📄MERÇİL, E., 2009, “Selçuknâme”, DİA, XXXVI, İstabnul.
📄MEŞKUR, M. C., “Ahbar-ı Selacika-i Rum”, Tahran 1350 hş.