Tevbe, pişmanlık ve hatadan Allah Teâlâ’ya dönmektir. İçimizdeki günah ateşinden ilahi rahmetin ve affın serinliğine yönelme ve dönmedir. “Tevbe, kalbin içinde bulunan kötülük hususunda ısrar düğümünü çözüp Hakk’a dönmek ve Rabbin hukukunu gözetmektir. Bir baksa açıdan tövbe, kötü ve günah islere pişman olup Hakk’a yönelmedir. Küfürden imana dönmek kâfirlerin, kötü islerden iyi islere dönmek günahkârların, kötü huylardan iyi ahlaka dönmek iyilik sahiplerinin, Hak dışındaki her şeyden (masiva) Hakk’a dönmek nebi ve velilerin tevbesidir”[1]. Aslında tevbe hususunda ana hedef, Allah dışındaki her şeyden ve bütün geçici asklardan Allah Teâla’ya dönmek ve O’nun aşkına yönelmektir.

[1] Uludag, ibid, p. 529.