Türkiye Cumhuriyet’inin kuruluşunun ilk yıllarında, yeni rejimin başlangıcı olarak nitelendirilen Erken Cumhuriyet Dönemi (1920-1950), çağdaşlaşma yolundaki her türlü faaliyetin hızlandığı bir süreci ifade etmektedir. 1930’lara kadar özellikle imar faaliyetlerinin yoğunlaştığı bu süreçte, başta eğitim ile ilgili binalar olmak üzere kamuya ait binaların, yeni devlet politikası paralelinde inşa edilmeye başlandığı görülmektedir. Bu dönemde inşa edilen kamusal binalar ve özellikle eğitim yapıları; Osmanlı Neo klasik üslubunun çizgilerinin o günün ihtiyaçları ile birlikte yeniden yorumlandığı I. Ulusal Mimarlık Dönemi ya da Erken Cumhuriyet Dönemi Mimarlığı olarak adlandırılan mimari üslubu yansıtmaktadır. Çalışma, çağdaşlaşma sürecini yaşayan kentlerden biri olan Konya’da inşa edilen ilkokul yapılarının, plan, cephe ve iç mekân özellikleri ile incelenmesini içermektedir.