Maskaralar taklit, hikâye, şaka, alay ve yergi yoluyla içinde bulundukları ortamı neşelendiren, hizmetine girdikleri kişileri eğlendiren güldürü ustaları ve oyuncularıydılar. Kıvrak bir zekâya sahip oldukları aktarılan hikâyelere bakılarak kolayca anlaşılabilir. Kaynaklarda maskaradan başka soytarı, cüce, delkak, mudhik kelimeleri de geçmektedir. Maskaralığın tarihi ise çok eski çağlara kadar gider. Geçimlerini, meslek haline getirdikleri bu iş ile sağlayan maskaralar, firavunların sarayında, Avrupa’da eğlencelerde, tiyatroda ve gerek batı gerekse doğuda saraylarda görülmüşlerdir. Araştırmanın amacı Ortaçağ Türk-İslâm dünyasında bir meslek olarak maskaralık ve maskaralar hakkında bilgi vererek özellikle hükümdarların hizmetine giren maskaraların hükümdarlarla olan ilişkilerine ışık tutmaktır. Çalışma sonucunda, maskaraların güç, otorite ve servet sahibi kişilerin, bilhassa hükümdarların hizmetine girdikleri, onlara son derece yakın oldukları, şakalarından, söz ve taklitlerinden dolayı mazur görüldükleri ve cezalandırılmadıkları ortaya konulmuştur. Cüretkârlık mesleklerinin olmazsa olmazıydı. Ancak yine de az olmakla birlikte uyarı veya ceza aldıklarını gördüğümüz maskaralar vardır. Onlar bizden önceki dünyanın eğlence hayatının önemli bir parçasıydılar.