Tarih boyunca her toplumun sahip olduğu farklı dini inançları vardır. Bu inançlar o toplum üzerinde çok önemli etkilere sahiptir. Ölü defnetme ve mezar geleneği de bu inançların şekillendirdiği davranış şekillerinden oluşmaktadır. Türklerin İslâmiyet’i kabulü ile ölü defnetme ve mezar geleneği çok önemli aşamalar göstererek günümüze kadar gelmiştir. Osmanlı dönemine ait mezarlıklar ve mezar taşları da Anadolu için bir tapu niteliği taşımakla beraber gerek mimarisi gerekse sanatsal yönü ile araştırmacıların ilgisini çekmektedir. Bu mezar taşlarındaki kitâbeler hem ihtiva ettiği yazı hem de yapıları itibariyle de sanat ve estetiğin konusu olmuşlardır. Sahip oldukları çok ince taş işçiliği, farklı formlarda olan başlıkları, taşıdıkları edebî ifadeler, üzerlerinde bulunan her biri Divan Edebiyatı için de önem arz eden şiirler ve yazı sanatının çok güzel örnekleri bu taşları değerli kılmaktadır. Türk Edebiyatı sahasında Nâbî’yi yetiştiren Sanlıurfa, onun kadar şairliği güçlü olmayan ama dîvân tertib edecek kadar şiirleri bulunan Abdî, Şevket, Mihrî ve Kıratoğlu Emîn gibi birçok şair yetişmiştir. Bu şairler tarafından kaleme alınan şiirler mezar taşlarına işlenmiştir. Bu makale, Divan edebiyatı için değerli olduğunu düşündüğümüz mezar taşlarına işlenmiş şiirleri günümüz araştırmacıları ile paylaşılmak amacıyla hazırlanmıştır.