Hıristiyanlıkta açıklanması zor konulardan birisi de Hz. İsa’ya isnat edilen nesep zinciridir Matta İncili’nde, Hz. İsa’nın Davud’a kadar varan bir şeceresini görmekteyiz (Matta, 1/17). Luka İncili’nde de, Meleğin, Meryem’e gelerek, “Gebe kalıp bir oğlan doğuracaksın ve adını İsa koyacaksın, o büyük olacak ona yüce Allah’ın oğlu denecek, Rab ona babası Davud’un tahtını verecek” (Luka, 1/32) dediğini okumaktayız. Burada Hıristiyan ilâhiyatının çok önemli bir paradoksunu müşahede etmekteyiz. Bir yanda, Tanrısal bir güçle hamile kalan Meryem’den doğan İsa’yı görüyoruz, diğer yandan da; Meryem’den doğan İsa’ya, babası olmadığı halde bir babalık nesebi uydurulduğunu görmekteyiz. İncillerin Hz. İsa’ya isnat ettikleri nesep gayretinin gerisinde, Hz. İsa’nın Mesihliğinin ispatı endişesi olduğu tahmin edilmektedir. Çünkü Yahudi-Hıristiyan Geleneğinde gelecek olan Mesihin, Davul soyundan gelmesi beklenmektedir. İşte bu beklenti, Hz. Meryem’den babasız doğan İsa’ya, kırk iki nesep zinciri ekleyerek, onun Mesihliğini ispat gayretine düşmektedir. Hıristiyan ilâhiyatına göre İsa’nın babası yoktur. Meryem, Melek (Cebrail’in) vasıtasıyla, Allahın kudretiyle hamile kalmış ve İsa doğmuştur. Onun doğumu ilâhi bir mucizedir.  İsa’yı bir yandan Allah’ın oğlu kabul etmek, diğer yandan da ona bir babalık nesebi ilave etmek, Hıristiyan ilahiyatının çok önemli bir çıkmaz içinde bulunduğunu göstermektedir. Hıristiyanlığın bu paradokstan kurtulmasının yegâne yolu,  İsa’yı Allahın bir kulu ve peygamberi kabul ederek, onun babasız ilâhi kudretle, Hz. Meryem’den doğduğunu kabullenmekle mümkündür.