1
Necmettin Erbakan Üniversitesi Ahmet Keleşoğlu İlahiyat Fakültesi, Arap Dili ve Belâgatı Anabilim Dalı
Abstract
Kurulduğu andan itibaren muhalif hareketlerle uğraşmak zorunda kalan Emevî hanedanlığı, son zamanlarında aile içi anlaşmazlıklarla da karşı karşıya kalmıştır. Emevîlerin son dönemlerinde, Hişâm b. Abdülmelik’in (ö.125/742) ardından başa geçen Velîd b. Yezîd (ö. 126/744), olumsuz kişiliği ve yanlış siyaseti sebebiyle uyguladığı başarısız bir yönetimin ardından muhalifleri tarafından öldürülmüştür. Zira içkiye ve eğlenceye olan düşkünlüğü, amcasının oğullarına karşı uyguladığı düşmanca siyaset ve Hâlid el-Kasrî (ö. 126/743) ile Yahya b. Zeyd (ö. 125/742) gibi toplumda karşılığı olan kişileri öldürtmesi, sözkonusu olumsuzlukların önemli sebepleridir. Kimi Emevî halifeleri, tarihçiler tarafından fazlasıyla dikkat çekici bulunup dönemleri ayrıntılı şekilde ele alınırken kimileri ise yeteri kadar ilgi görmemiş ve haklarında sınırlı bilgilerle yetinilmiştir. Velîd b. Yezîd de bunlar arasında bulunmaktadır. Velîd b. Yezîd döneminin iyi anlaşılması, Emevîler döneminin sağlıklı şekilde değerlendirilmesine de katkı sağlayacaktır. Çünkü bu dönem, kısa sürmesine rağmen uzun süreli izler bırakmış ve devletin yıkılmasında önemli bir rol oynamıştır. Bu makalede, onun hakkında kaynaklarda bulunan bilgiler derlenmeye, kapalı kalmış ve tartışma konusu olmuş bazı konular da aydınlatılmaya çalışılacaktır.
Keywords
İslâm Tarihi,Emeviler,Velîd b. Yezîd,Hişâm b. Abdülmelik,Kabile
How to Cite
YÜKSEL, M. (2019). Emevî Halifesi Velîd B. Yezîd Ve Halifeliği Üzerine Bazı Tespitler. Türk İslâm Medeniyeti Akademik Araştırmalar Dergisi, 14(27), 207–226. Geliş tarihi gönderen https://rrpubs.com/index.php/timad/article/view/1889
📄APAK, A., İslâm Tarihi Araştırmaları, Ensar Yayınları, İstanbul, 2016.
📄ASÂMÎ, A., Semtu’n-Nücûmu’l-Avâlî fî Enbâi’l-Evâil ve’t-Tevâlî, thk. Âdil Ahmed Abdulmevcûd-Ali Muhammed Muavvid, Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, Beyrut, 1998.
📄ATÇEKEN, İ.. II. Velîd, Türkiye Diyanet Vakfı İslâm Ansiklopedisi, Cilt:: 43, TDV Yayınları, Ankara, 2013, s:31-32.
📄BELÂZURÎ, A. Cümel min Ensâbi’l-Eşrâf, thk. Süheyl Zekkâr-Riyâd es-Ziriklî, Dâru’l-Fikr, Beyrut, 1996.
📄GABRİELİ, F., Dîvânü’l-Velîd b. Yezîd, neşr. Halil Merdem Bek, el-Mecmau’l-İlmiyyü’l-Arabî-Matbaatu İbni Zeydun, Dımaşk, 1937.
📄GAZZÎ, K., Nehru’z-Zeheb fî Tarihi Haleb, 2. Baskı, Dâru’l-Kalem, Halep, 1419.
📄HALİFE B. HAYYÂT, Tarihu Halife b. Hayyât, 2. Baskı, thk. Ekrem Ziya el-Umerî, Dâru’l-Kalem-Müessesetü’r-Risâle, Dımaşk-Beyrut, 1397.
📄İBN HABÎB, M., el-Muhabber, thk. Ilse Lıchtenstadter, Dâru’l-Âfâki’l-Cedîde, Beyrut, ty.
📄İBN HALDÛN, A., Dîvânu’l-Mübtede’ ve’l-Haber fî Tarihi’l-Arab ve’l-Berber ve men Âsarahum min Zevi’ş-Şe’ni’l-Ekber, 2. Baskı, thk. Halil Şehâde, Dâru’l-Fikr, Beyrut, 1988.
📄İBN HİBBÂN, M., es-Sikât, Dâiratü’l-Meârifi’l-Usmaniyye, Haydarabâd, 1973.