Alan-go’a, yüzyıllar boyunca Orta Asya’da hükümdar olma ayrıcalığını elinde tutan Cengiz Han’ın Altın Soyunun (Altan Uruğ) efsanevi ata anasıdır.  Hindistan’da kurulan Babür İmparatorluğunun üçüncü hükümdarı olan Ekber Şah da Alan-goa’nın kendi atası olduğunu ileri sürdü.  Bu iddiayı, kendisinin Cengizliler ile olan Akrabalık bağına dayanarak ortaya koymadı. Aksine,  Alan-go’a’nın var oluş nedeninin kendisinin ilahi bir varlık olarak Dünya’ya gelmesi olduğunu ve Cengizlilerin ve diğerlerinin hükmünün kendisi Dünya’ya gelinceye kadar bittiğini ileri sürdü; bu amaçla Alan-go’a hikâyesini sufi mistik bir açıdan İmparatorluğu içinde bulunan farklı dini-kültürel değerlere göre yeniden yorumlattı. Böylece, kendisine gösterişli bir karizma oluşturarak, hakimiyeti altında bulunan farklı dini-kültürel ve etnik özellikler gösteren topluluklara gücünün ve otoritesinin meşruluğunu kabul ettirmeyi amaçladı.  Ayrıca, Ekber Şah Alan-go’a efsanesi üzerinden, atası olarak gördüğü Timurileri ve kendi soyundan gelenleri,  Cengizlilerden ve Dünya’nın bütün hanedanlıklarından üstün olduğu iddiasında bulundu.  İşte bu makalede, Alan-go’a efsanesi Cengizli ve Timurlu gelenek ile karşılaştırılarak,  bu efsanesinin Ekber Şah sarayında niçin ve nasıl yeniden şekillendirildiği sorularına cevap aranacaktır.