1
Necmettin Erbakan Üniversitesi Sosyal ve Beşeri Bilimler Fakültesi Sanat Tarihi Bölümü
2
Mostar Mimarlık-Restorasyon
Abstract
Anamur Evleri içerisinde Kısakahyaoğlu Konağı, özgün plan şemasını muhafaza etmiş ve orijinalliğini korumuş orta sofalı bir örneği temsil etmektedir. Bu çalışma da konakla birlikte, orta sofa (merkezi plan) irdelenecek; kökeni ve yaygınlaşması konularına açıklık getirilmeye çalışılacaktır. Orta sofanın (merkezi mekân) menşei Orta Asya’da kadim Türklere kadar gitmektedir. Tüm ortaçağ boyunca doğu toplumlarında orta sofa çok sık uygulanmıştır. Türk ev mimarisi çalışmalarının başlangıcı ve orta sofalı planın bilinen şeması 18. Yüzyılda görülmektedir. 18. yüzyıldan önceki konut planlarının takibi günümüzde mümkün değildir. Halkın oturduğu konutlardaki iki yüzyıllık bilinmezlik, diğer yapı türleri özellikle de saraylar ile ilişki kurularak anlatılmıştır. Orta sofalı planın ev mimarisinde ortaya çıkışı meselesi çözüme kavuşturulmak istenirken, kendi düşüncemizin doğruluğu ispat edilmeye çalışılmıştır.
Keywords
Orta sofa,merkezi mekân,gelişim,değişim
How to Cite
AYGÖR, E., & BİÇER, S. A. (2020). Anamur Kısakahyaoğlu Konağı ve Orta Sofanın Tekâmülü Sorunu. Türk İslâm Medeniyeti Akademik Araştırmalar Dergisi, 15(29), 47–68. Geliş tarihi gönderen https://rrpubs.com/index.php/timad/article/view/1916
📄Akın, G., (1990). Asya Merkezi Mekân Geleneği, Ankara
📄Arel, A., (1982). Osmanlı Konut Geleneğinde Tarihsel Sorunlar, İzmir.
📄Arseven, E, C., (1928). Türk San'atı, İstanbul.
📄Arseven, E, C., (1954). Türk Sanatı Tarihi, İstanbul.
📄Aslan, V., (2007). Anamur’da Korunması Gerekli Geleneksel Kent Dokusu Üzerine Bir Araştırma ve Hacı Ali Bey Konağı, (Basılmamış Yüksek Lisans Tezi), Yıldız Teknik Üni. (F.B.E.), İstanbul.
📄Aygör, E., (2015). 19. Yüzyıl Sonu Ve 20. Yüzyıl Başlarında Konya Evlerinin Mimari Gelişimi Ve Değişimi, (Basılmamış Doktora Tezi), Sosyal Bilimler Enstitüsü, S.Ü., Konya.
📄Bektaş, C., (2018). Türk Evi, İstanbul.
📄Burckhardt, T., (2012). İslam Sanatı, Dil ve Anlam, (Çev. Turan Koç), İstanbul.
📄Can, Y., (1995). İslâm Şehirlerinin Fiziki Yapısı, Ankara.
📄Canan, İ., (1995). “Hz. Peygamberin Mesken Telakkisi”, Mesken ve Mesken Mimarimiz, İstanbul, s.17-32.
📄Cezar, M., (1977). Anadolu Öncesi Türklerde Şehir ve Mimarlık, İstanbul.
📄Çaycı, A., (2017). İslâm Mimarisinde Anlam ve Sembol, Konya.
📄Çoruhlu, Y., (2019). “İç ve Orta Asya Halklarında Mesken Mimarisinin Oluşumu Üzerine Düşünceler”, Altay Toplulukları Mesken Ve Mesken Kültürü, İstanbul, s.347-389.
📄Demirci, D., (2011). Isparta Evleri, Isparta.
📄Eldem, H, S., (1968). Türk Evi Plan Tipleri, İstanbul.
📄Eldem, H, S., (1974). Köşkler ve Kasırlar II, İstanbul.
📄Faroqhi, S., (2009). Orta Halli Osmanlılar, (Çev. Hamit Çalışkan), İstanbul.
📄Günay, R., (1999). Türk Ev Geleneği ve Safranbolu Evleri, İstanbul.
,
Seyit Ahmet BİÇER
2