İslam’ın ilk döneminde Hz. Peygamberin atadığı din görevlilerinin yaptıkları vazifeler, günümüzdeki tüm din hizmetlerinin temelini oluşturmuştur. Allah Rasûlününün vazifelendirdiği din görevlileri; imamlık, müezzinlik, muallimlik, kadılık gibi pek çok alanda, bir peygamberin rehberliğinde ve yaptıkları işin kutsiyetinin şuurunda olarak görevlerini yerine getirmişlerdir. Hz. Peygamber, âyetlerin nüzûlünün akabinde hemen vahiy kâtiplerinden birini çağırmış ve âyetleri yazdırmıştır. Vahiy kâtipleri, Kur’ân-ı Kerîm’in yazım sürecinde önemli bir görevi ifa etmişlerdir. Rasûlullah, eğittiği muallimleri ile câhiliye dönemindeki bir toplumdan bütün insanlığa öğretmen ve rehber olacak insanlar yetiştirmiştir. Mescid-i Nebevî’nin bir köşesinde ilim tahsil eden ashâb-ı Suffe, İslâm dininin en önemli tebliğcileri olmuşlardır. İslâm’ın ilk dönemlerinde siyasal (yönetici) ve dini liderlik (imamlık) görevlerinin birlikte ifa edildiğini görmekteyiz. İmamlar, dini terminoloji ile namazda cemaate önderlik vazifesindeyken, aynı zamanda siyasal terminoloji ile de devlet başkanlığı görevini üstlenmişlerdir. Ezân, İslâm dininin Müslümanları ibadetlere davet yöntemi olmuştur. Müezzinlere, namaza davet amacıyla içeriğindeki Tevhîd ve Nübüvvet’i, güzel bir sesle insanlara duyurma görevi verilmiştir. İnsanlar arasındaki hukukî anlaşmazlıklar için ise şer‘î hükümlere göre çözümleme yapabilecek kâdılar tayin edilmiştir. İslâm dininin toplum, devlet ve medeniyet anlayışının tesisi evresinde din görevlilerinin önemli vazifeler ifa ettiklerini söyleyebiliriz.