Türk Sinema Filmleri Üzerinden Konutu Okumak: 1980lerden Üç Örnek
Abstract
Bireylerin özel yaşam alanı olarak konutlar, iç mekân tasarımı açısından kullanıcı profilinin ve kişisel tercihlerin birincil belirleyici olduğu tipolojidir. Konutta kullanıcıların sosyal statüsü ve gündelik yaşamlarındaki farklılıkların yansıtıcısı ise iç mekân donatılarında belirginleşmektedir. Mekân bu yönüyle kullanıcı ve eylem hakkında bilgiyi barındıran somut bir araç niteliğindedir. Somut araç olarak mekân, toplumun sosyal, kültürel, ekonomik değişimlerini birebir yansıtan sinema ile çok yönlü iletişim durumundadır. Filmin konusu, içeriği mekânla bütünleşmekte, mekânın kurgusu konuyu destekler şekilde oluşturulmaktadır. Bu bir araya gelişlerde mekân, gündelik yaşam ve sosyal statü anlamında birçok bilgiyi barındırmaktadır. Bu çalışmanın amacı öznel bir bakış ile yaşamı, yaşantıyı, bir konu çerçevesinde aktaran sinema filmleri üzerinden mekânı analiz etmek, kullanıcının sosyal statüleri ile mekânı, donatıları ve donatıların kullanımını belirlemektir. Toplumu birçok yönüyle yansıtan senaryoların kahramanı olan Kemal Sunal’ın 1980li yıllarda çekilmiş olan üç filmi çalışmada ele alınmıştır. Filmlerdeki apartman konutları (gerçek mekânlar); mekânın tefrişi, donatıların işlevi/eylemler, mekân nitelikleri yönünden incelenmiştir.