Luther, 1517 yılında St. Pierre Kilisesinin inşaatı dolayısıyla, 1507’de Papa II. Jule’ün ve 1511’de Papa Léonx’nun yayımladıkları Endüljans belgesinin istismarı karşısında hayal kırıklığına uğramıştır. Çünkü Endüljans satın alanın, günahından kurtulup, cennete gideceği propaganda ediliyordu. İşte Luther buna itiraz ediyor ve kurtuluşun sadece imanla, dua ile ve kişisel tövbe ile olacağını, bunun Allah’ın elinde olduğunu söylüyordu. Luther’in üzerinde durduğu diğer bir konu ise, İncil’in herkes tarafından okunabileceği konusuydu. Hıristiyanlığı öğretme yetkisinin sadece ruhban sınıfının elinde olmadığını belirtiyordu. Bunun için de İncil’i, Almanca’ya çevirmişti. Aslında Luther, yeni bir mezhep kurmak da istemiyordu. Amacı, sadece Papalığı ve Katolik kilisesini yolsuzluklardan ve dini istismardan kurtarmak istiyordu. Ancak Papalık, Luther’in tekliflerini kabul etmeyerek, Luther’i aforoz etmişti. Luther, buna karşılık, kararlılıkla görüşlerini savunarak, reform hareketinin başarıya ulaşmasını temin etmişti.