Evaluation of the perspectives of university students enrolled in sign language courses toward the course and individuals with hearing-speech impairments: A qualitative study
1
Tarsus University, Faculty of Applied Sciences, Mersin, Turkiye
Abstract
The study aimed to explore the perspectives of university students taking sign language course concerning the course and how it influenced their perceptions of individuals with hearing/speech impairments. An increase in the number of individuals without disabilities who know sign language in a society may increase the possibility of hearing-speaking impaired individuals in that society overcoming the difficulties they face. Education and training are significant methods for increasing this population. In this study, in-depth interviews were conducted with 15 university students who had taken the sign language course offered as part of their university education, the highest level of education. Using a semi-structured interview form, the study explored students’ motivations for choosing the course, their evaluations of the course content, and their views on the impact of this course on their perceptions towards hearing-speaking impaired individuals. The primary motivation for students to choose the course was the desire ‘to understand and be understood’. The instruction method of the course is believed to foster awareness of individuals with disabilities. Students generally found the sign language course beneficial but highlighted several significant issues including the course’s limited duration of one semester, its status as an elective, its availability exclusively at the university, the insufficient resources and materials provided, and the absence of opportunities for practical interaction with hearing/speech-impaired individuals. Several recommendations are offered to address these issues. All students indicated that taking the course helped them develop more positive attitudes towards individuals with disabilities, and significantly increased their awareness of these individuals. In conclusion, this study attempted to raise awareness about hearing-speech impaired individuals by presenting a curriculum proposal that is believed to meet the expectations of the students.
Keywords
Attitude towards disabled people,hearing-speech impaired,Turkish sign language,Turkish sign language course
How to Cite
Tekgoz Obuz, A. (2025). Evaluation of the perspectives of university students enrolled in sign language courses toward the course and individuals with hearing-speech impairments: A qualitative study . International Journal of Eurasia Social Sciences, 16(59), 25–51. https://doi.org/10.70736/ijoess.577
📄Ağıralioğlu, N. (2012). Türkiye’de üniversitelerin kalitesini belirlemek için bir yaklaşım. Yükseköğretim ve Bilim Dergisi, 2(3), 147-165. DOI: 10.5961/jhes.2012.046
📄Altun, S., Kızılırmak, İ., & Eser, S. (2022). Turist rehberliği eğitiminde Türk işaret dili incelemesi. Turist Rehberliği Dergisi, 5(2), 81-99. https://doi.org/10.34090/tured.1128570
📄Au, K.W., & Man, D.W. (2006). Attitudes toward people with disabilities: A comparison between health care professionals and students. International Journal of Rehabilitation Research, 29(2), 155-60. DOI: 10.1097/01.mrr.0000210048.09668.ab
📄Aykutlu, H. (2019). Öğretmen adaylarının Türk işaret diline ve dersine yönelik görüşleri [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Trakya Üniversitesi.
📄Baş, F.B. (2015). Bir mobil işaret dili uygulaması: MTİDS [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Trakya Üniversitesi.
📄Başkale, H. (2016). Nitel araştırmalarda geçerlik, güvenirlik ve örneklem büyüklüğünün belirlenmesi. Dokuz Eylül Üniversitesi Hemşirelik Fakültesi Elektronik Dergisi, 9(1), 23-28.
📄Bintoro, T., Fahrurrozi-Kusmawati, A. P., & Dewi, R. S. (2023). The teacher strategies in teaching sign language for deaf students in special schools Jakarta. Cogent Education, 10(2), 2258294. https://doi.org/10.1080/2331186X.2023.2258294
📄Creswell, J. W. (2014). Research design: Qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Thousand Oaks, CA: Sage.
📄Dirks, E., Ketelaar, l., Van der Zee, R., Netten, A.P., Frinjs, J.H.M., & Rieffe, C. (2017). Concern for others: A study on empathy in toddlers with moderate hearing loss. The Journal of Deaf Studies and Deaf Education, 22(2), 178–186. https://doi.org/10.1093/deafed/enw076
📄Eniç, D. (2021). Gruplar arası temas kuramı açısından Covid-19 pandemisinde önyargıları azaltma yolları. OPUS Uluslararası Toplum Araştırmaları Dergisi, 17(Özel Sayı), 3336-3366. https://doi.org/10.26466/opus.877066
📄Erdoğan, M., & Vatandaş, C. (2020). Bireysel ve toplumsal dışlanma pratiği: Önyargı ve ayrımcılık. İnsan ve Sosyal Bilimler Dergisi, 3(1), 474-485.
📄Hung, H.L., & Paul, P.V. (2006). Inclusion of students who are deaf or hard of hearing: Secondary school hearing students’ perspectives. Deafness and Education International, 8(2), 62–74. https://doi.org/10.1179/146431506790560229
📄Jones, M.A. (2002). Deafness as culture: A psychosocial perspective. Disability Studies Quarterly, 22(2), 51-60. https://doi.org/10.18061/dsq.v22i2.344
📄Karaca, M. F., & Bayır, Ş. (2018). Türk işaret dili incelemesi: İletişim ve dil bilgisi. Ulusal Eğitim Akademisi Dergisi, 2(2), 35-58. https://doi.org/10.32960/uead.455509
📄Karataş, Z. (2020). Sosyal hizmet ve ilahiyat lisans programı öğrencilerinin engelli bireylere ilişkin tutumları. Tıbbi Sosyal Hizmet Dergisi, (15), 65-79. https://doi.org/10.46218/tshd.710073
📄Kemaloğlu, Y.K. (2012). Türkiye’de işitme kayıplıların ve işitme engellilerin genel görünümü. Türkiye Klinikleri, 5(2), 1-10.
📄Köten, E., & Erdoğan, B. (2014). Engelli gençler, sosyal dışlanma ve internet. Gençlik ve Spor Bakanlığı.
📄Küçük, F. (2016). Birleştirilmiş ve müstakil sınıf öğrencilerinin hayat bilgisi öğretim programındaki özgüven, yardımseverlik ve yeniliğe açıklık değerlerini kazanma düzeyleri [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Bartın Üniversitesi.
📄Laat, de S., Freriksen, E., & Vervloed, M. P. J. (2013). Attitudes of children and adolescents toward persons who are deaf, blind, paralyzed, or intellectually disabled. Research in Developmental Disabilities, 34, 855-863. DOI:10.1016/j.ridd.2012.11.004
📄Lee, C., & Pott, S.A. (2018). University students’ attitudes towards deaf people: educational implications for the future. Deafness & Education International, 20(2), 80–99. https://doi.org/10.1080/14643154.2018.1438777
📄Malak-Akgün, B. (2021). İşaret dili eğitimi almış ve almamış üniversite öğrencilerinin engelli bireylere yönelik tutumlarının ve uyum düzeylerinin değerlendirilmesi. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(41), 1247-1272. https://doi.org/10.21550/sosbilder.900971
📄Marberry, R.I. (2007). When timing is everything: Age of first-language acquisition effects on second-language learning. Applied Psycholinguistics, 28(3), 537-49. https://doi.org/10.1017/S0142716407070294
📄Müküs, H. (2019). İşitme engelli bireylerin kültüre dahil olmalarını mümkün kılan araç ve kurumların sosyal antropolojik analizi düzeyleri [Yayınlanmamış yüksek lisans tezi]. Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi.
📄Nikolaraizi, M., & Makri, M. (2004). Deaf and hearing individuals' beliefs about the capabilities of deaf people. American Annals of the Deaf, 149(5), 404-414. DOI: 10.1353/aad.2005.0015
📄Nikolaraizi, M., & Reybekiel, N. (2001). A comparative study of children's attitudes towards deaf children, children in wheelchairs and blind children in Greece and in the UK. European Journal of Special Needs Education, 16, 167-182. https://doi.org/10.1080/08856250110041090
📄Patton, M. Q. (2014). Nitel araştırma ve değerlendirme yöntemleri. (M. Bütün, S. B. Demir, Çev.), Pegem Akademi.
📄Piştav-Akmeşe, P. (2016). Türk işaret dili eğitimi ve yüksek öğretim programlarında işaret dili dersi. Ahi Evran Üniversitesi Kırşehir Eğitim Fakültesi Dergisi, 17(3), 341-361.
📄Piştav-Akmeşe, P., & Kayhan, N. (2017). İşaret dili dersine katılan öğretmen adaylarının görüşlerine göre Türk işaret dili eğitiminin incelenmesi. Turkish Online Journal of Qualitive Inquiry, 8(1), 1-38. https://doi.org/10.17569/tojqi.280054
📄Piştav-Akmeşe, P., & Kayhan, N. (2020). İşaret dili dersini alan Türkçe öğretmeni adaylarının görüşlerine göre işaret dili öğretimi. Nevşehir Hacı Bektaş Veli Üniversitesi SBE Dergisi, 10(1), 17-35. https://doi.org/10.30783/nevsosbilen.689219
📄Roca-Hurtuna, M., Martinez-Rico, G., Sanz, R., & Alguacil, M. (2021). Attitudes and work expectations of university students towards disability: Implementation of a training programme. International Journal of Instruction, 14(2), 1-10. DOI:10.29333/iji.2021.1421a
📄Sancaktaroğlu-Bozkurt, S., & Okyayuz, Ş. (2020). Türkiye’de sağır ve işitme engelli çocuklar için ayrıntılı alt yazı çevirisi hakkında bir araştırma: Uygulamada sadeleştirme. Çeviribilim ve Uygulamaları Dergisi, 29(2020), 139-160. https://doi.org/10.37599/ceviri.824787
📄Selvi, H.H., & Yıldırım, S.B. (2023). Türkiye’de işaret dili eğitimine yönelik güncel sorunlar. Turkish Journal of Special Education and Practice, 5(1), 40-57. https://doi.org/10.37233/TRSPED.2023.0137
📄Sömen, O. (2023). Türk sağır ve işitme engellilerde iletişim olgusu. Premium E Journal of Social Science, 7(27), 106-126. https://doi.org/10.37242/pejoss.4362
📄Sunal, Ş., & Çam, O (2005). Okul öncesi dönemi işitme engelli çocukların ruhsal uyum düzeylerinin incelenmesi. Çocuk ve Gençlik Ruh Sağlığı Dergisi, 12(1), 11-18.
📄Şahin, H., & Bekir, H. (2016). Üniversite öğrencilerinin engellilere yönelik tutumlarının belirlenmesi. Türkiye Sosyal Araştırmalar Dergisi, (3), 767-779.
📄Tekin, H.H. (2019). Engelli üniversite öğrencilerinin eğitim yaşamındaki sorunları: Konya örneği. Manas Sosyal Araştırmalar Dergisi, 8(2), 1531-1548. https://doi.org/10.33206/mjss.479132
📄Top, E. (2018). 14 haftalık özel eğitim dersi uygulamasının üniversite öğrencilerinin empatik eğilim ve engellilere yönelik tutumlarına etkisi. Spor ve Performans Araştırmaları Dergisi, 9(3), 174-183. https://doi.org/10.17155/omuspd.416474
📄Tutar, H., & Yılmaz, K. (2013). İletişim. Seçkin.
📄Wanasooriya, W.M.D.C., Thilakawardhana, B.G.M.S., De Silva, P.H.S.Y., Menikhitiya, M.M.Y.S., & Rathnayake, S. (2023). Understanding and supporting people with hearing and speech impairments. International Research Journal of Innovations in Engineering and Technolohy, 7(11), 113-119. https://doi.org/10.47001/IRJIET/2023.711016
📄Yaralı, D. (2015). Öğretmen adaylarının özel gereksinimli bireylere yönelik tutumlarının bazı değişkenler açısından incelenmesi. Journal of Education Faculty, 17(2), 431-455. https://doi.org/10.17556/jef.02712
📄Yavuz, H., Baran, G., & Yıldız Bıçakçı, M. (2010). İşitme engelli ve işitme engelli olmayan 9-17 yaş grubundaki çocukların sosyal uyumlarının karşılaştırılması. Toplum ve Sosyal Hizmet Dergisi, 21(1), 7-23.
📄Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2008). Sosyal bilimlerde araştırma yöntemleri. Seçkin.
📄Yılmaz, F., & Arıkan, D. (2008). İşitme engelli adölesanların benlik kavramı ve depresyon belirti düzeyleri arasındaki ilişki. Atatürk Üniversitesi Hemşirelik Yüksekokulu Dergisi, 11(4), 67-75.
